kolekcjonersurowcow

Niezależny i multimedialny blog o inwestycjach egzotycznych.

Archive for the ‘Surowce Mineralne’ Category

W Polsce znajdują się najbogatsze złoża złota w Europie

12 Komentarzy

Najbogatsze złoże złota w Europie znajduje się w Polsce. Niestety, u jubilera jeszcze długo nie będzie można kupić biżuterii z kruszcu spoczywającego pod ziemią na Dolnym Śląsku. Co gorsza, w tym roku prezenty ze złota są znacznie droższe niż w zeszłym. Wszystkiemu winne niepewne czasy.

Zespół geologów pod kierownictwem prof. Stanisława Speczika (dziś prezesa KGHM) odkrył złoże złota w rejonie kopalni Polkowice-Sieroszowice, należącej do miedziowego koncernu. Jego zasobność specjaliści oceniają na ponad 80 ton. To europejski rekord. – Zasoby występują wraz z platynowcami poniżej horyzontu miedzionośnego, głęboko pod powierzchnią. Jest to najbogatsze złoże na naszym kontynencie, ale nie jest jeszcze eksploatowane – mówi Dariusz Wyborski, rzecznik prasowy KGHM. Sięgnięcie do skarbów ziemi nie jest jednak łatwe. Wydobywanie złota z dużej głębokości jest po prostu drogie.

KGHM zwiększy jednak produkcję tego kruszcu w tym roku. – Będzie to głównie efekt wyższej produkcji miedzi – wyjaśnia Dariusz Wyborski. Koncern odzyskuje złoto w procesie wytwarzania miedzi elektrolitycznej. W 2001 r. KGHM sprzedał 349 kg czystego kruszcu (18 kg mniej niż rok wcześniej). Gdyby kiedyś skorzystał z niedawno odkrytego złoża, mógłby zasilać rynek znacznie większą ilością pożądanego metalu. Jest tylko pytanie: Czy eksploatacja będzie miała ekonomiczne uzasadnienie. Pod koniec 2000 r. lubińska spółka zrezygnowała z działki złotonośnej w Złotym Stoku (byłe woj. wałbrzyskie). Uznała, że odzyskiwanie złota z rud miedzi, występujących w rejonie Lubina i Polkowic jest bardziej efektywne.

W Polsce żółty kruszec występuje głównie w Sudetach i Karkonoszach. Do najbardziej znanych od wieków ośrodków górnictwa należą: Złotoryja, Lwówek Śląski, Legnickie Pole, Złoty Stok i Głuchołazy. Na złoto natrafiono również w rejonie Tatr, Pienin oraz Gór Świętokrzyskich. W 1996 r. na Dolnym Śląsku wytyczono 33 działki złotonośne (każda ma ok. 96 km kw.). Pierwsze koncesje na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż złota otrzymały koncerny górnicze z Irlandii, Australii i Ameryki Północnej.

Od pewnego czasu rośnie popyt na złoto. Kruszec ten w niepewnych czasach jest zawsze traktowany jako bezpieczna inwestycja. Jego cena od początku tego roku zwiększyła się o 25%. Jest to najwyższy roczny wzrost od 1979 r. Jedna uncja (31,103 grama) w poniedziałek kosztowała około 344 USD. Cena była więc najwyższa od maja 1997 r.

Największymi producentami złota na świecie są: RPA (394 t w 2001 r.), USA (335 t) Australia (285 t), Indonezja (183 t), Chiny (173 t), Rosja (165 t), Kanada (157 t) i Peru (134 t).

Źródło: http://www.parkiet.com , Dariusz Wieczorek

Reklamy

Written by kolekcjonersurowcow

21 października 2011 at 06:41

Poznajemy cenę diamentów

leave a comment »

Przy ocenie i certyfikacji diamentów oceniane są cztery podstawowe parametry: szlif (cut), waga (carat), czystość (clarity) i kolor (colour), które mają wpływ na cenę diamentu i oznaczane są jako „4C“. W certyfikatach mogą być także inne dane o wymiarach, fluorescencji, mapa wewnętrznych i zewnętrznych charakterystyk itp.

Cut – szlif

Nowoczesny szlif brylantowy jest oparty na optycznych wyliczeniach, celem osiągnięcia maksymalnego piękna kamienia, które jest efektem brylancji i dyspersji. Brylantowy szlif ma okrągły obrys i składa się z korony (32 fasety tafla) i pawilonu (24 fasety możliwa kaleta).

Ocena jakości szlifu polega na porównaniu ocenianego kamienia z idealnymi proporcjami i symetrią matematycznie wyliczonego modelu. Wszelkie odchyłki od tego modelu są oznaczone jako jakość szlifu i zaszeregowane do poszczególnych klas jakości.

Colour – kolor

Diament jako jedyny szlachetny kamień w przyrodzie występuje we wszystkich możliwych odmianach koloru, jednakże po oszlifowaniu najczęściej pozostają odcienie od białego do żółtego. Dla tych podstawowych kolorów została przyjęta międzynarodowa skala oznaczenia literami alfabetu od D do Z. Czym kolor kamienia bielszy, tym jego oznaczenie bliżej jest do początku alfabetu.

Charakterystykę koloru musi przeprowadzać doświadczony specjalista, przy pomocy wzorów kamieni (Master stones) porównując odcień z ocenianym kamieniem. Muszą być zachowane standardowe warunki obserwacji, np. normalizowane światło o 5000/5500 K (D55) i standardowy tryb postępowania w celu zaszeregowania obserwowanego kamienia do określonej klasy koloru.

Clarity – czystość

Czystość jest uwarunkowana ilością obcych domieszek w badanym diamencie. Zanieczyszczenia mogą być wewnętrzne, wtedy nazywane są inkluzjami (ciemny „węgiel“, biały „lód“, pęknięcia, itd.), które powstały w poszczególnych fazach powstawania kryształu. Następnie są to zewnętrzne cechy (zarysowania, płaszczyzny bliźniacze, wrostki mineralne, itd.), które powstały na skutek obróbki lub te, które nie można było usunąć poprzez obróbkę.

Zależnie od wielkości i ułożenia tych cech, nastąpi zaszeregowanie do odpowiedniej klasy czystości badanego diamentu. Standardowo do obserwacji używa się lupy z dziesięciokrotnym powiększeniem.

Carat – waga

Masa diamentów jest zawsze podawana w karatach – międzynarodowy skrót to „ct“. Wagę diamentów w certyfikatach podaje się zawsze z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Pomiar wykonywany jest z dokładnością do tysięcznej części karata z tym, że zaokrąglenie setnej części w górę jest możliwe tylko w przypadku, gdy na trzecim miejscu po przecinku jest 9.

1 ct = 200 mg = 0,2 g

Ze względu na szczegółowo ustalone parametry brylantowego szlifu można dość precyzyjnie określić wagę kamienia, także pomiarem podstawowych wymiarów brylantu, tj. średnicy (min. wg dwóch do siebie prostopadłych osi) oraz wysokości. Wynik obliczymy wg następującego wzoru:

Szacowana waga [ct] = (średnica rondysty)2 x wysokość x 0,0061

Jednostka „karat“ pochodzi ze średniowiecznych targowisk, gdzie jako jednostkę wagi przy handlu kamieniami szlachetnymi, lub do ich wyważania, używano nasion chleba świętojańskiego. Nasiona miały tę własność, że wszystkie ważyły tyle samo. Angielska nazwa chleba świętojańskiego to „carob“, od tego słowa powstała nazwa carat = karat.

Uwaga: Dla dobrego zrozumienia systemu oceniania diamentów polecamy na całym świecie uznawany podręcznik Vereny Pagel-Theisen Diamond Grading ABC, który był wydany w czeskim tłumaczeniu Ing. Ladislava Klabocha: DIAMENTY – Poradnik oceny diamentów.

Źródło: http://www.inwestycje.pl, kk, 02.02.2011

Link do artykułu: Diament – symbol władzy, śmiałości i potęgi 

https://kolekcjonersurowcow.wordpress.com/2011/08/17/diament-symbol-wladzy-smialosci-i-potegi/

Written by kolekcjonersurowcow

7 września 2011 at 13:51

Diament – symbol władzy, śmiałości i potęgi

3 Komentarze

Obdarza dobrych ludzi zdolnością koncentracji, przynosi radość i szczęście, dodaje odwagi. Daje również zwycięstwo w miłości. Diament uważany jest za symbol czystości i pokoju, kamień święty. Należy chronić go przed spojrzeniem złych ludzi. Gdy w pobliżu dzieje się zło, jego blask mętnieje. Swoich właścicieli chroni i odbija krążące wokół złe myśli i słowa. Pomoże również w odnalezieniu wewnętrznego spokoju. Jego blask sprawia, że człowiek jest zdrowy i szczęśliwy. Diament zdobyty nieuczciwą drogą przynosi nieszczęście.

Diament jest krystaliczną odmianą węgla i najtwardszą z istniejących naturalnie substancji. Światowe zasoby złóż diamentów naturalnych sięgają ok. 400 ton. Oprócz wydobywania diamentów ze złóż naturalnych można je wytwarzać od 1953 roku sztucznie. Obecnie produkcja diamentów syntetycznych wielokrotnie przewyższa wydobycie diamentów naturalnych. W Polsce diamenty syntetyczne wytwarzane są w Osieczanach k. Myślenic.
Czysty diament jest bezbarwnym minerałem i jest bardzo rzadko spotykany. Częściej spotyka się diamenty o zabarwieniu żółtawym, pomarańczowym, zielonawym, brunatnym i czerwonym. Najbardziej cenne to diamenty absolutnie przeźroczyste, po nich diamenty posiadające delikatne zabarwienie niebieskawe, diamenty szafirowoniebieskie. Diamenty w formie nieobrobionej są niemalże matowe, bez połysku. Dopiero odpowiedni szlif wydobywa z nich życie, światło i blask. Szlif brylantowy wymyślono w XVII wieku. Jest on uważany za szczyt osiągnięć w dziedzinie obróbki kamieni jubilerskich.
Wartość diamentu zależy od kilku czynników, m. in.: od czystości, koniunktury na rynku. Szacunkowo można przyjąć, że diament o wadze 100 karatów jest wart około 850 tysięcy złotych.  W Polsce do najcenniejszych diamentów należą wielki czarny diament w złotej puszce św. Stanisława (1504 rok, skarbiec katedry na Wawelu) oraz bezbarwny diament w koronie monstrancji Jana Kazimierza (1672 rok, skarbiec klasztoru Paulinów na Jasnej Górze) – 10 karatów.

Jeszcze na początku XX wieku przy wydobywaniu stosowano płuczki, przypominające okres „gorączki złota”. Obecnie stosuję się bardzo kosztowne metody przemysłowe. Wydobyte z głębi ziemi skały rozdrabnia się a następnie przemywa wodą. Silny strumień wody kieruję pokruszoną skałę na stoły pokryte cienką warstwą tłuszczu. Diamenty, jako cięższe zatrzymują się na tłuszczu. Większe diamenty wybiera się ze stołów ręcznie, a mniejsze zdejmuje się, co jakiś czas wraz z tłuszczem.

Written by kolekcjonersurowcow

17 sierpnia 2011 at 17:47

%d blogerów lubi to: